صراحت آیین ما

برو ساقی ، مده باده

تفنگ از دست نازیها نیفتاده

هنوز از پشت هر دیوار صدای کینه می آید برون هر شب

میان شعله های سر کشیده تا فلک از خشم

پشیزی نیست مرگ کودکی در تب

چه شوری تا پیاله سر کشم از نو

وقتی پیر فرزانه ،نژادِ خویش را والا ترین داند

و چونان جاهلی مغرور و بی افسار ، بی برهان و استدلال

موءمن پای حرف خویش میماند.

برو ساقی نشو ساده

که بعد از قرنها حسرت

ستم بر دختران از رسم تازیها نیفتاده

برو این دلخوشیها را زمین بگذار

به راه مردمان روزگارت جان و دل بسپار

تو که تسکین آلامی به ایامی که حتی خویشتن با من نمیسازد

به شوقم دست می یازد.

تو که تنها ترین کامِ زمین را بهرِ من داری

به پای خنده های ناگزیرم اشک میباری

قسم بر ساحت هر پیک ، نی ام تندیسِ بدبینی

ببین ساقی سقوط قهرمانان را

حقیقت چیزِ دیگر بود

خدا با روسیاهان مهربان تر بود

بیا یارم

بیا بنشین کنار من که بیمارم

بیا اما به جای ساغر و مینا

بساط کوچ را امشب کن آماده

کسی پیش از تو دستِ من

شراب شوکران داده.

آرش

27/8/90

آزاد و سربلند باشید.

+ آرش ... ; ۱٢:٢٥ ‎ق.ظ ; جمعه ٢٧ آبان ۱۳٩٠

نظرات ()

نفس بریده

آشناست این صدا که میرسد به گوش

عاجزانه ایست دیر پا

که میرود به آسمان فرا

نمیشود خموش

هق هق نفس بریده ایست ز شورهای بی ثبات

که در دویدنش هوای قلّۀ سرور نیست

گذار میکند ز راه های رفته پیشتر ، به سوی صفر

در دلش شرارِ لذتِ عبور نیست

بغضها به سینه اش سپرده بی امان که رشد کرده این جنین

صحنه ها به یاد مانده

اشکها نریخته ز دیده

خاکها نشسته بر جبین

سالها گذشته تا که گشته اینچنین

واقعیست این صدا که میرسد به گوش

واقعیّت است اشکهای زیر دوش!

خواب نیست این مَلال غول کُش

وهم نیست اضطرابِ در خروش.

آرش

90/5/4

آزاد و سربلند باشید.

+ آرش ... ; ٢:٤۱ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٤ امرداد ۱۳٩٠

نظرات ()

دلشوره

دلشوره دارم باز

از نو رسید آن آفت انگیزۀ پرواز

هوش و حواسم برده پاک این حس بد امشب

باری دو گوشم نشنود انگار هیچ آواز

هر لحظه ای کو بگذرد ویرانترم از پیش

از داستان خویش

در پاسخ پرسشگران تنها جواب من

تایید های ممتد است و گاه مشکل ساز

سر گیجهء ناجور

امیدهای ناگزیر و چشم بر اعجاز

اندام سردِ مانده در یک برزخ تاریک

تصویرهایی دور از آینده ای نزدیک

چشمان ترسیده

تا بوده این بوده

آنجا که محتاجم به تقدیر خیالی ناز

دلشوره دارم باز

آرش

٢٨ دی ٨٩

آزاد و سربلند باشید.

+ آرش ... ; ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ ; شنبه ٢ بهمن ۱۳۸٩

نظرات ()

کار ما

کار روزهاست مرگ خنده های بی دلیل

از خیال ، کوچ شعرهای بی بدیل

کار روزهاست رویش جوانه در کویر

اشک شوق روی گونهء اسیر

کار ما نوشتن است ، خواندن است

زیر چکمه های قهر دیرتر خمیدن است.

.زنده ایم خوب یا که بد ، در انتظار روزهای بیشمار.

کوچکیم

خانه هایمان اگر به زیر آب میروند.

زورمان اگر به کوهها نمیرسد.

خنده هایمان به عرش میروند.

دستهایمان به هم که میرسند.

کار ماست رج زدن به دار زندگی. دست ماست بوم نقشهای اصیل.

سرنوشت روزهاست اسب رامِ ما شدن.

کار ماست روز مرگ پا شدن.

آرش

9/7/89

آزاد و سربلند باشید.

+ آرش ... ; ۳:٤٩ ‎ب.ظ ; جمعه ٩ مهر ۱۳۸٩

نظرات ()

بوی خوب میدهی.

بوی خاک زیر نم نم بهار

بوی سبزه های تازۀ کنار چشمه سار.

بر هجوم سخت اتفاق سد عشق میزنی.

مثل وحی وقت یأس میرسی.

کیستی شبان لحظه های بی مثال

ای فتاده پیش پای تو محال.

کیستی که از خیال خسته ام نمیرهی

آمرانه حس خوب میدهی!

ساحلی تو شاعرانه تا ابد ، لب به لب ز قصه های رنگ رنگ خوب و بد.

ساکتی و با من از خروش حرف میزنی.

خودسرانه بر سقوط نام اوج می نهی.

شیشه سان و از تبار آهنی.

نیستی و در سراسر منی.

آرش

۶/٢/٨٩

آزاد و سربلند باشید

+ آرش ... ; ۱:٠۳ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸٩

نظرات ()

← صفحه بعد

صراحت آیین ما

آرشیو وبلاگ

موضوعات وبلاگ

نویسندگان همکار

لینکستان